Pages

To be or not to be ?

भारतात परत जाण्याबद्द्ल जेव्हा जेव्हा चर्चा चालू होतात तेव्हा दर वेळी भयंकर द्विधा मनस्थिती होते... माझ्या दोन मनांचं जणू डिबेट च चालू होतं.. हे दुसर मन वास्तविक फार शांत आणि passive आहे.. फक्त निर्णय घ्यायच्या वेळीच मुसंडी मारून वर येतं... मग तो निर्णय अगदी भारतात परत जाण्याइतका महत्त्वाचा असो की Burger King मधे खायचं का Tacobell मधे इतका trivial असो..
एक मन म्हणतं.. "कशाला जायचय परत ? इथे सगळं settled आहे.. घर चांगलं आहे.. मित्र मैत्रिणी आहेत.... रहा की गप्प पणे.. " पण मग दुसरं मन म्हणतं.. "भारतात काय गोष्टी settled नाहियेत ? तिथे तर ह्या पेक्षा मोठं घर आहे.. बाईक आहे.. गाडी आहे.. इथले नाही पण बाकीचे मित्र मैत्रिणी आहेतच की.."
मग पहिलं मन म्हणतं... "काम पण सुरळीत चाललय... चांगला role आहे.. जबाबदार्या आहेत... आजूबाजूचे लोक खूष आहेत.." दुसरं मन म्हणतं... "अरे जबाबदार्यांचं काय.. घ्यायची तयारी असली की त्या येतातच आपोआप...आणि करायची इछा असलेल्याला काम द्यायला लोकं तयारच असतात.."
पहिलं मन तरीही कामाचा विचार करतच राहातं.. "ह्या प्रोजेक्ट मधे सुरुवातीपासून असल्याने सगळंच माहिती आहे.... अगदी टिम पासून applications पर्यंत.." दुसरं मन म्हणतं " त्याने काय फरक पडतोय... आपल्या comfort झोन मधून कधितरी बाहेर पडायलाच पाहिजे... नाहितर challenges घ्यायची सवय हळूहळू बंद होते... मेंदू गंजेल तुझा अशाने..."
पहिलं मन तरी त्याचा हेका सोडत नाही... '"इथल्या टिम बरोबर चांगला रॅपो जमलाय... इथला बॉस तर मिटींग मधे म्हणाला पण की "as everything is well settled and there are no issues, we conveniently forget about your project" ... आणि team lead पण बोंबाबोंब करेल.." दुसरं मन हसून म्हणतं.. "ह्या अश्या स्तुतीने गुददुल्या होणं सहाजिक आहे... पण शेवटी ते मॅनेजर आहेत... प्रोजेक्ट टिम मॅनेज करणं त्यांच काम आहे... चालत्या गाड्याला खिळ घालणं कोणाला आवडेल... तुझा एक Junior team member दुसर्या टिम मधे गेला तेव्हा तू नव्हती आदळ आपट केलीस?? पण त्याच्याशिवाय आज सगळं चालू आहेच ना? आणि इथली टिम काल पर्यंत दिपक ला requirements आणि issues पाठवत होती.. आज तुला पाठवत्ये.. उद्या आणखी कोणाला... whatz the big deal?"
पहिलं मन अचानक track बदलून personal गोष्टींकडे वळतं.. '"पण मला इथली life style आवडते... स्वत:चं काम वेळेवर करा आणि बाकीच्या वेळी enjoy करा... '" दुसरं मन म्हणतं '"हो?? मग दिवाळी/गणपतीत दिवस दिवस eskal आणि maharashtratimes वरच्या बातम्या वाचून आपली हौस का भगवतोस? ते सगळं miss नाही करतं.."
"अरे त्या वेळेला सुट्टी घेऊन जाऊन यायचं भारतात इव्हडं काय त्यात?"
दुसर्या मना कडे उत्तर तयारच असतं.. '"येणारी दिवाळी ही भारताबाहेरची चौथी दिवाळी असेल असं तू परवाच कोणाला तरी सांगत होतास... !!!!!"
पहिलं मन विचार करून म्हणतं.. "पण इथलं YMCA, week end ची potlucks, late night hang outs..हे सगळं भारतात कसं मिळणार ?"
दुसरं मन लगेच म्हणतं.. "YMCA तून परत आल्यावर स्वत:च्या स्वैपाक स्वत: करायला किती जिवावर येतं त्याचं काय? potluck झाल्यावर साफसफाई करण्यासाठी कामवाल्या बाई असत्या तर किती बरं झालं असतं असं वाटतं त्याचं काय? आणि late night hangouts बद्द्ल म्हणायचं तर भारतात असताना किती week ends ना रात्री लवकर घरी आला होतास? आणि घरी होणारे लाड, निरज निशांत बरोबर खेळणं, घरातली बाग एव्हडच काय पण पूण्याचं ऑफिस देखिल तू इथे miss करतोसच ना.. आणि एकदा settle झाल्यावर हे सगळं हळूहळू कमी होतच..."
"ते खरं आहे.. पण तिथल्या त्या मराठी मालिका, तेच ते जातिचं राजकारण, ऑफिस ला पोचायला लागणारा तास भर वेळ, काही काही अति irritating आणि तरीही सहन करावे लागणारे नातेवाईक, 'लोग क्या कहेंगे' चं presurre हे सगळं इथे नाहिये ना...."
ह्यावर मात्र दुसर्या मनाकडे काही उत्तर नसतं... ते confuse झाल्यचं बघून पहिलं मन आपले बालिश इमले बांधू लागतं...
"जर दोन्ही कडच्या चांगल्या गोष्टी घेऊन तिसरं वेगळंच जग निर्माण झालं तर.. म्हणजे मी सकाळी उठीन तेव्हा माझा southmoor मधल्या खोलीत असेन... म्हणजे खिडकी बाहेर दिसणारं lush green lawn, सुंदर झाडं.. माझं table, त्यावरची lampshade... आणि त्याच्या बाजूच्या अनेक perfumes च्या बाटल्या... मग मी जेव्हा आवरून बाहेर येईन तेव्हा आमच्या पूण्याच्या किचन टेबल वर असेन.. आई मला चहा आणि breakfast देईल.. आणि डब्बा सुद्धा....चहा पिताना मी बाबांकडून सकाळ काढून घेऊन त्यामधल्या पूणेरी बातम्या वाचेन आणि त्यांना मी निघेपर्यंत TOI वाचायला लावेन.. आज्जी ची पूजेची तयारी चालू असेल.. वहिनी ऑफिसच्या तयारीत खालीवर पळापळ करत असेल आणि दादा तिला त्रास देत असेल... नुकतेच उठलेले निरज निशांत तिथे बसून दूध पित असतील... निघताना मी निशांत ची काहितरी खोडी काढेन आणि मग तो मोठ्याने भोकाड पसरेल... :) घरातून बाहेर पडून मी माझी Camrey काढेन आणि I-55 वर drive करून १५ मिनिटात downtown मधे पोचेन... ऑफिस मधे माझा पूण्याचा ग्रुप असेल.. आणि lunch ला कॅंटिनमधे आम्ही खूप टवाळक्या करू... ऑफिस मधे मी आणि बाकीची लोकंही कामाच्या वेळी dedicatedly कामच करतिल आणि सगळे वेळेवर घरी जातिल... घरी येईन परत येईन तेव्हा सगळे नुकतेच परतलेले असतिल.. TV वर कोणतही cartoon किंवा मराठी मालिका चालू नसेल आणि आम्ही चहा पिताना एकत्र बसून गप्पा मारू... तेव्हा आम्ही फक्त आमच्याच घरातले सगळे जण असू.. कोणिही unwanted नातेवाईक हजर नसतिल किंवा त्यांचे फोन ही आलेले नसतिल... तितक्यात कौशिक आणि चंदनाचा फोन येईल मग आम्ही soouthmoor मधे थोडावेळ टेनिस किंवा बॅडमिंटन खेळू आणि नंतर YMCA त जाऊ... घरी येऊन मी shower घेईन तो पर्यंत गरम जेवण तयार असेल.. जेवणानंतर गौतम रश्मी किंवा विनोद चा फोन येईन आणि मग आम्ही stake in shake किंवा Denyes मधे जाऊन shake किंवा ice cream खाऊ... ते करताना ऑफिस मधल्या गॉसिप discuss करून खूSSप ह्सू आणि दंगा करू...
घरी येईपर्यंत आई, वहिनी आणि निशांत सोडून सगळे झोपलेले असतिल आणि बोबलकांदा निशांत मला "काका तू 'भोप्पा' नाही का अजून??" असं विचारेल.. :D मग आई तिचं लिखाणं करत बसेल आणि मी तिथेच बसून laptop वर timepass करेन...
तोपर्यंत दुसरं मन भानावर येऊन म्हणतं.. "साहेब कल्पनांच्या भरार्या मारणं बंद करा आणि manager आणि senior project manager बरोबरच्या मिटींग च्या तयारीला लागा... जे होणार नाही त्याचा विचार करत बसून वेळ घालवण्यापेक्षा जे उद्या करायचं आहे त्याची तयारी करा.."
पहिलं मन सारे विचार झटकून कामाला लागतं आणि दुसरं मन आता काही काम न उरल्याने परत passive mode मधे निघून जातं.. "To be or not to be ? चा प्रश्ण शेवटी अनुत्तरितच रहातो... !

21 प्रतिसाद:

Anand Sarolkar said...

Apratim lihila ahes! Manatla debate kharach sarkah chalu asta...tujha swapnaranjan vachta vachta me pan swapnat harvun gelo.
Pan mag "to be or not be" la kahi uttarch nahi ka? he debate asach satat chalu rahnar ka?

S said...

Sundar lihile aahe.Pratyekachya manatil ha prashna ki jo India chya bhaher ahe ani parat yenyachi jyala odha ahe.Mi sudha he anubhavate ahe.

koushik said...

sahee re.. jinkalayas! :D
apalyala pan faar faar faarach awadel asha jagat rahayala...
khara ahe - ekikade apalyala change pahije asato ani ekikade existing setup badalawa waatat nahi..

Chandana said...

Khoop-ch chhan :). I guess tujha sarva blogs madhla one of the best asel. Baki..."To be or not to be" ha prashna matra yogya vel aali ki sutun jail!

Tulip. said...

पराग :D. छान लिहिल आहेस!
ज्या क्षणी मनात येईल की आता बास इथे रहाणं त्या क्षणी बास करावं. मग हे चांगल की ते चांगल असले विचार करत बसू नये. उठाव आणि चालू लागाव घरी. जितका जास्त वेळ घालवशील तितकं कठीण जाईल परतणं.
दोन्ही कडचं चांगल घेऊन नवं जग निर्माण करायचं स्वप्न आवडलं. तुझं ते पुरं होईल ह्यासाठी शुभेच्छा.

Parag said...

Thanks everyone for your comments..:)
Anand, as of today prashana anuttaritach ahe... shevati je je hoil te te pahave hech khare...
S, Dhanyawad...
Koushik, asa jag kharach nirman zala tar nothing like it.!
Chandanda, Thanks.. :)
Tulip, I agree.. Pan shevati vichar yetach rahahtat... Ani thanks for comments.. :)

Neeraj Deuskar said...
This comment has been removed by the author.
Neeraj Deuskar said...

Good one Parag!
Mala dekhil hach prashna barechada padto. Aplya saglya Onsite valyancha ha common prashna asel ani Diwali/Ganpatila hamkhas satvanara prashna. Pan ajunahi uttar nahi!
Donhi jage ekatra karayachi kalpana surekhach. Kadachit bhavishyat, aplyalach ti Bharatat jaun purna karavi lagel nahi ka?

Poonam said...

tumhi lok faar vichar karata! :) ghaDaNaara ghaDatach. aapaN ThaamapaNe ek decision ghetala aNi finally ghaDala kahitari vegaLach asa anubhav nahi ala ka kadhi? :) its fate! everything is decided already :)
tarihi best of both worlds chi kalpana awaDalI :)

कोहम said...

Parag, chaan lihilays...baryach lokanhcya manatali swapna tuzya blogvar rangavlis......chaan...ek kshan vatala ki kharach asa zala tar? kay bahar yeil?

राहुल फाटक said...

पराग, छान लिहीलं आहेस. आम्हीही सर्व सुरळित चाललेलं असताना परत आलो. जायच्या आधीच ठरवलं होतं साधारण कधी परत यायचं ते ! तुझं पोस्ट आणि त्यातले संदर्भ, नावं वगैरे वाचून एकदम nostalgia.. hmmmmm :) ! आपले parameters वेगळे असले तरी ह्या कॉमेंटच्या पोस्टला 'तू बी आणि मी बी' अस नाव द्यावसं वाटतय :).. असो. विषय मोठा आहे.

अभिजीत कुलकर्णी said...

parag, motthya vishayala haat ghatalas re baba! sagaLe peTalet bagh. ;-)

ha paratayacha nirnay ghena, ani to gheun zalyavar hi tya nirnayavar khush rahana awaghadach asel. pan te kela tar pahijech. baki sagale points valid asale tari, shevati ekach ek ayushy milala ahe, te asa parakya deshat thodach sampavayacha?

best of both the worlds apoap tar hovu shakanar nahit. apanach saryanni bharatat jaun tasa jagg banavayala suruwat karayachi! donekshe varshaat banunahi jaeel mag te! :-)

btw, very nice post! good luck!

Naresh said...

My advice is "NOT TO BE" in US

Naresh said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Meghana Bhuskute said...

jabarat sundar.

Parag said...

Neeraj, Abhijeet,
Ho tisarya jagachi kalpana aplyalach bhartat jaun purna karawi lagel pan baryach goshti aplya hatat nastata na..!

Koham, Rahul, Meghana
Abhiprayabaddal Dhanyawaad !

Poonam, Kay karnar karawa lagato vichar...tumha mulinsarkha nahi. :P

Naresh,
Your advise will be taken into consideration. :)

Pal said...

Very well written. You've voiced the thoughts that run through the mind every once in a while! And the question still remains ... nagging and unanswered ...

Monsieur K said...

this is certainly a post that has struck a chord with e'one who's stayed or staying abroad. i liked your concept of a dream world that comprises of best of both worlds scenario. unfortunately, or fortunately, we all live in the real world.
i would just say this - just take the decision with what your heart says - its easy to convince the mind coz its logical - but far too difficult to convince the heart. :)
all the best!

~ketan

Ujwal said...

mi late vachtoy ha blog...pan khupach amazing lihlayes....chan vatla vachun!

Amolw said...

hi parag...
mi just 5 months purvi US la alo...
typical marathi mulga...
first time living away from my family...
net war kahitari search karta karta tuza likhan milala...
agdi mazya manatala tu sangtos asa watala...
chan lihitos..lihit jat ja...

Anonymous said...

khup sunder lihil aahes re.. tuz navin jag lawakar ch purn vhave hich devachya charani prarthana